Szron już na głowie 
I nie ten wzrok, 
Często też bywa zadyszka.
Niesprawne stawy,
Chwiejny krok,
Taki to żywot staruszka.
Lecz w wątłym ciele
Jeszcze się tli
Iskierka utajona,
Która wyzwala siłę,
By słabość tę pokonać.
Mniejszy staje się ból,
Ciężar z ramion zrzucamy.
Pięknieje znowu świat…
Dopóki jesteśmy, żyjemy,
Wszystko jeszcze przed nami.

                      22.05.2010