Nostalgicznie zawieszona w przestrzeni
Błądzę w rozmytym świecie przeszłości.
Blade wątki wracają w kawałkach,
Jak w rozbitym lustra szkle.
Mienią się jeszcze wyblakłą barwą,
Czasem zabłyszczą słabym blaskiem,
Odbiciem dawnych, mocnych lśnień.
Zatapiam się w nostalgicznej aurze,
Wsłuchuję się w te wizje bez słów
Z nadzieją, że pozostaną ze mną
Resztki dawnego, mojego świata, 
Bym mogła, czasem, wrócić tam znów.

                        27.08.2010